گزارش دوم نشست تخصصی راهکارهای پاسخگویی اثربخش دانشگاه به مسئولیت های نهادی و اجتماعی

سه شنبه 5 دی 1396 ساعت 01:38 ب.ظ

ادامه گزارش سرکار خانم حسینی، از کارشناسان معاونت آموزشی دانشگاه تربیت مدرس، در مورد نشست تخصصی راهکارهای پاسخگویی اثربخش دانشگاه به مسئولیت های نهادی و اجتماعی (2/3) .

آقای دکتر مقصود فراستخواه دانشیار موسسه پژوهش و برنامه ریزی آموزش عالی، اولین سخنران پنل دوم بودند که سخنرانی خود را با موضوع مسئولیت های اجتماعی آغاز نمودند. ایشان ابتدا از رابطه معنادار بین دانشگاه و حوزه اختیاراتش سخن به میان آوردند و یکی از ارزشهای محوری علم را، تمرکز روی آزادی علمی عنوان کردند. ایشان سخنان خود را اینطور ادامه دادند که: احساس مشترکی بین تمامی دانشگاه های کشور وجود دارد و آن عدم اختیار و آزادی علمی دانشگاه است. تمامی اختیارات و authority در دست نهاد شورای عالی انقلاب فرهنگی، وزارت علوم و سایر نهادهاست. به نظر ایشان دانشگاه ها وظیفه گرا شده اند و لازم است با تلاش و با برقراری ارتباط با دولت، حکمرانان و مسئولان، دانشگاه به دانشگاهیان تحویل داده شود. چرا که اهل علم می دانند دانشگاه را چگونه اداره کنند و در آن صورت است که دانشگاه می تواند پاسخگوی جامعه شود. مسئولیت اجتماعی به شکل اجتماعی ساخته می شود و برخلاف کشور ما در همه جا، دانشگاه از بطن جامعه به وجود می آید. دانشگاه اگر از پویایی های درونی شهری و مدنی برخیزد، آن زمان است که مسئولیت اجتماعی اش نیز به شکل اجتماعی ساخته می شود.

سپس ایشان ضمن انتقاد از وضعیت بوروکراتیک ناکارآمد فعلی، اذعان داشتند در حال حاضر، ما دولت (با تعبیرstate) بیش فعال ناکارآمد و جامعه غیر فعال داریم. دانشگاه نیز کم فعال و کم کارکرد است که نمی تواند کارکردهای سرشتی خود را درست انجام دهد. اگر در دنیا مسئولیت اجتماعی (Social Responsibility) وجود دارد، به دلیل فعال بودن جامعه است که دانشگاه تبدیل به نهنگ دانش شده است زیرا دانشگاه ها در اقیانوس شهری و مدنی تبدیل به نهنگ می شوند. در غرب براساس پویایی های جامعه توسعه یافته بود که بحث CSR (Corporate Social Responsibility) به وجود آمد. علاوه بر بازار و محل کار، شرکت ها و محله ها (Community) نیز مسئولیت پاسخگویی دارند. ایشان در ادامه به ذکر یک نمونه تجربه جهانی راجع به مسئولیت اجتماعی در سال 2005 پرداختند که در این نشست، 500 دانشگاه از 50 کشور مختلف در کشور فرانسه حضور و مشارکت داشتند. همچنین به قرائت چند بند از توافقات این بیانیه به شرح زیر پرداختند:

1- دانشگاه باید درگیری مدنی را گسترش دهد.

2- دانشگاه باید مسئولیت اجتماعی خود را از طریق ارائه آموزش، پژوهش و خدمات تخصصی به جامعه افزایش دهد.

3- دانشگاه باید نمونه های مشخص و کاملاً کاربردی از مسئولیت اجتماعی را تعریف کند.

4- در درون آموزش و پژوهش و خدمات تخصصی دانشگاه، مسئولیت اجتماعی تعریف شود.

5- چارچوب های نهادی تعریف شود که دانشجو را در کارهای کلاسی، تشویق به انجام مسئولیت اجتماعی کند و به بهترین عمل، پاداش دهد. (نقطه مقابل آیین نامه ارتقاء در کشور ما که به هیأت علمی می گوید، مقاله چاپ کن و و ارتقاء بگیر. به دانشجو نیز می گوید مقاله چاپ کن و مدرک بگیر).

6- شاخص ها، استانداردهای دانشگاه، تحقیقات دانشگاهی و حتی قضاوت همتایان (peer judgment) هم براساس مسئولیت اجتماعی باشد.

7- ارتباط جامعه و دانشگاه به طور سیستماتیک تقویت شود تا فرصت های اقتصادی ارتقاء یابد و شهروندان، چالاک گردند.

8- غنای آموزش دانشگاهی بالا رود برای پاسخگویی به زخم ها و دردهای اجتماعی (موضوع یک پایان نامه می تواند سفارشی از جامعه و حل یک معضل و مشکل در منطقه و محله باشد)

9- بالا بردن آگاهی دولت و دولت مردان، آگاهی رسانه و مدیا، آگاهی موسسات و نهادهای خیریه نسبت به مسئولیت اجتماعی دانشگاه و...

 

در ادامه آقای دکتر فراستخواه ضمن تأکید بر لزوم حرکت دانشگاه ها به شیوه "سیمرغی" و کار benchmarking و به محک گذاشتن خود، از تابلو و اتیکت صرف بودن دانشگاه ها نیز انتقاد کردند و اینطور ادامه دادند که: دانشگاه ها به تنهایی نمی توانند کاری از پیش ببرند. موسسات آموزش عالی، خدمات اجتماعی هستند، بنگاه نیستند. کارکرد و مسئولیت اجتماعی آنها در همه عملیاتشان باید بروز پیدا کند. سپس در جمع بندی نهایی سخنرانی خود، اینگونه ادامه دادند که غنای دانشگاه در حوزه پاسخگویی او به مسئولیت اجتماعی اش شناخته می شود و دانشگاه بایستی نقش مناسب خود را در ارتباط با دولت باز تعریف کند. همچنین رابطه معناداری بین دانشجویان، کارکنان و اعضای هیأت علمی در دانشگاه وجود داشته باشد. در نهایت، دانشگاه و آموزش است که بایستی خود را در بطن جامعه نشان دهد.

در بخش بعدی این نشست، آقای دکتر غیاثی ندوشن، سخنرانی خود را با موضوع مسئولیت های فرهنگی دانشگاه، آغاز نمودند و دانشگاه را محور عقلانی و مغز جامعه تلقی کردند. که تجمعی از اندیشمندان و نخبگان را در دل خود جای داده است. دانشگاه ها امروزه دیگر تک بعدی نبوده و صرفاً نقش تولید دانش را ندارند. ایشان از تغییر ماهیت دانشگاه ها با پایان دادن به نخبه گرایی و تربیت تولید انبوه دانشجو سخن گفتند. در ادامه به چند نمونه از اقتضائات دانشگاه انبوه به شرح زیر اشاره کردند:

1- عدم تضمین شغل مناسب با تخصص فرد

2- توسعه کمی و به تبع آن افت کیفی

3- بی رغبتی و بی انگیزگی در حوزه سیاست و فرهنگ

4- کاهش فاصله بین عوام و خواص در دانشگاه انبوه

ایشان همچنین ضمن تأکید بر نقش بی بدیل دانشگاه در عرصه توسعه فرهنگی، اینطور ادامه دادند که دانشگاه ها قابلیت و ظرفیت های بالقوه ای در حوزه فرهنگی دارند که تاکنون شناخته نشده اند و یا در استفاده از آنها ناکارآمد هستند. دکتر غیاثی عواملی نظیر قطع رابطه دانشگاه با نهادهای فعال، تعارض بین سنت و تجدد و نگاه سطحی به کار و حوزه فرهنگی (به معنای نداشتن برنامه و انسجام کار فرهنگی)، را موجب ایجاد خلل در توسعه فرهنگی دانشگاه دانستند. ایشان سپس در تحلیل رابطه دانشگاه و توسعه فرهنگی، دو بعد را ضروری و مهم تلقی کردند:

1- رابطه مستقیم میان علم و فرهنگ جامعه 2-برقراری ارتباط میان علم و فناوری وارداتی و فرهنگ بومی

در ادامه ایشان ضمن ذکر تفاوت ها و انتظاراتی که از دانشگاه های نخبه پرور و انبوه ساز می رود،  ایجاد دانشگاه در کشور ما را نه بر حسب ضرورت و نیاز، بلکه امری تصادفی دانستند. نکته حائز اهمیت دیگری که ایشان به آن پرداختند، لزوم پیوستگی جدی بین کارکردهای آموزشی، پژوهشی و فرهنگی دانشگاه بود. بطوری که بعد از تغییر ماهیت دانشگاه از نخبه گرایی به دانشگاه انبوه ساز، انتظارات ما نیز از کارکردهای آن تغییر یابد و مدیران ما نیز در این عرصه ایفای نقش کنند. لذا لازم است دانشگاه حس برتری خود را نسبت به عامه جامعه فراموش کند و ایفای نقش خود را به درستی داشته باشد. در جمع بندی نهایی، ایشان ضمن انتقاد از وضع کنونی دانشگاه که در حال حاضر نمی تواند لوکوموتیو توسعه باشد، عدم مشارکت، تمایل و بی رغبتی دانشجویان و اعضای هیأت علمی در مسایل فرهنگی را مسأله جدی دانستند که باید برای آن تدابیری اندیشید که عواملی چون عدم پویایی فرهنگی و سیاست زدگی، بحران هویت و شکاف نسلی  به این معضل دامن زده و ناگزیر به یک آسیب شناسی فرهنگی در این حوزه هستیم.


نظر شما درباره موضوع اثربخشی نتایج تحقیقات چیست؟ آیا با نظرات عنوان شده در گزارش حاضر موافق هستید؟ از نظر شما الزامات دستیابی به اثربخشی توسط محققان چیست؟ برای به اشتراک گذاری نظرات خود از فرم پایین استفاده کنید.

 

photo_2017-12-25_18-34-12.jpg
طاهره حسینی دانش آموخته کارشناسی ارشد رشته مدیریت آموزشی دانشگاه پیام نور بوده و در حال حاضر کارشناس برنامه ریزی آموزشی حوزه معاونت آموزشی دانشگاه تربیت مدرس می باشد.
منبع: researchimpact.ir

پربازدیدترین مطالب

تعریف اثربخشی تحقیقات

دوشنبه 20 آذر 1396 ساعت 07:24 ب.ظ

پروژه های اثربخشی

یکشنبه 10 دی 1396 ساعت 09:19 ب.ظ

ارتباط با ما

یکشنبه 3 دی 1396 ساعت 02:53 ب.ظ

کارگاه های آموزشی اثربخشی

دوشنبه 11 دی 1396 ساعت 10:32 ق.ظ

برای ما بنویسید

سه شنبه 28 آذر 1396 ساعت 09:54 ب.ظ

دریافت جدید ترین مطالب

اثربخشی تحقیقات در شبکه های اجتماعی

ارتباط با ما

تهران، بزرگراه جلال آل احمد، پل نصر (گیشا)، دانشگاه تربيت مدرس، ساختمان مدیریت امور دانشجویی (کتابخانه قدیم)، طبقه سوم، بلوک سمت راست


021-88220295-7
info@researchimpact.ir
ارسال پیام


استفاده از مطالب این وبسایت برای مقاصد غیر تجاری و با ذکر منبع بلامانع است. کليه حقوق اين سايت متعلق به اثربخشی تحقیقات می‌باشد.

Copyright © researchimpact